Doğupta büyüdüğüm yer orası
Havasını soluduğum, geleneğini koruduğum,
Bağını, bahçesini, tarlasını her şeyini
Ekmeğini yediğim yer orası.
Bazen çamurda, bazen yağmurda,
Koşupta oynadığım sokaklarında,
Neşesinde, kederinde, gamında,
Bayramında bile yine orası.
Gençlik ,yıllarımın gönül yarası
Ne kadar da ayrı kalsam yerimden
Geçmişin anıları depreşti birden
Nasıl unuturum`
söyle yıllar geçse de ömürden.
Öyle bir tüter ki bazen burnuma
Gurbetteyim; Rahmetli Yaylacı Dedem derdi ki:
Ekmeğin hatırına doğduğun yer değil;
Doyduğun yer derdi de,
Desede insan vazgeçebilir mi sevdiği yerden.
Ramazan ÇELİK 29-11-2002